.

кишечник | zdrav.kz
X

Электрондық поштаңызға соңғы жаңалықтарды алыңыз

X

Получайте самые последние новости на свой e-mail

кишечник

Создан быстрый тест на рак

тест на рак

Австралийские ученые разработали тест, который способен за 10 минут распознавать наличие раковых клеток в любой части организма.

Your colon, also known as the large intestine, is part of your digestive system. It's a long, hollow tube at the end of your digestive tract where your body makes and stores stool. Many disorders affect the colon's ability to work properly. Some of these include

·       Colorectal cancer

·       Colonic polyps - extra tissue growing in the colon that can become cancerous

·       Ulcerative colitis - ulcers of the colon and rectum

·       Diverticulitis - inflammation or infection of pouches in the colon

·       Irritable bowel syndrome - an uncomfortable condition causing abdominal cramping and other symptoms

Treatment for colonic diseases varies greatly depending on the disease and its severity. Treatment may involve diet, medicines and in some cases, surgery.

Contents

Causes

Symptoms

Exams and Tests

Treatment

Outlook (Prognosis)

Possible Complications

When to Contact a Medical Professional

Prevention

 

A diaphragmatic hernia is a birth defect in which there is an abnormal opening in the diaphragm, the muscle that helps you breathe. The opening allows part of the organs from the belly (stomach, spleen, liver, and intestines) to go up into the chest cavity near the lungs.

An abnormal opening in the diaphragm that allows part of the abdominal organs to migrate into the chest cavity, occurring before birth.

Causes

A diaphragmatic hernia is caused by the improper joining of structures during fetal development. As a result, the abdominal organs such as the stomach, small intestine, spleen, part of the liver, and the kidney appear in the chest cavity. The lung tissue on the affected side is thus not allowed to completely develop.

Congenital diaphragmatic hernia is seen in 1 out of every 2,200 to 5,000 live births. Most affect the left side. Having a parent or sibling with the condition slightly increases your risk.

Symptoms

Severe breathing difficulty almost always develops shortly after the baby is born, because of ineffective movement of the diaphragm and crowding of the lung tissue, which causes collapse.

Other symptoms include:

Exams and Tests

The pregnant mother may have excessive amounts of amniotic fluid. Fetal ultrasound may show abdominal contents in the chest cavity.

Examination of the infant shows:

  • Irregular chest movements
  • Absent breath sounds on affected side
  • Bowel sounds heard in the chest
  • Abdomen feels less full on examination by touch (palpation)

chest x-ray may show abdominal organs in chest cavity.

Treatment

A diaphragmatic hernia is an emergency that requires surgery. Surgery is done to place the abdominal organs into the proper position and repair the opening in the diaphragm.

See: Diaphragmatic hernia repair - congenital

The infant will need breathing support until he or she recovers from surgery. Some infants are placed on a heart/lung bypass machine, which gives the lungs a chance to recover and expand after surgery.

If a diaphragmatic hernia is diagnosed during pregnancy (around 24 to 28 weeks), fetal surgery may be considered.

Outlook (Prognosis)

The outcome of surgery depends on how well the baby's lungs have developed and also on whether there are any other congenital problems. Usually the outlook is very good for infants who have enough lung tissue and have no other problems.

With advances in neonatal and surgical care, survival is now greater than 80%.

Possible Complications

  • Lung infections
  • Other congenital problems

When to Contact a Medical Professional

Go to the emergency room or call the local emergency number (such as 911). A diaphragmatic hernia is a surgical emergency.

Prevention

There is no known prevention.

 

Source: http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/ency/article/001135.htm

Мазмұны

Жалпы ақпарат

Себептері

Симптомдары

Диагностика

Емдеу

Болжамы

Мүмкін асқынулары

Дәрігерге қашан көріну қажет

Алдын алу

 

Жалпы ақпарат

Дегидратация (сусыздану) – организмде судың және сұйықтықтың жеткілікті мөлшері болмайтын жағдай.  

Дегидратация  жеңіл, орташа немесе ауыр болады, ол организмнің жоғалтқан немесе толықтырылмаған сұйықтығының көлеміне байланысты. Ауыр  дегидратация өмір үшін аса қауіпті жағдай.

 

Себептері

Дегидратация сұйықтықтың үлкен көлемін жоғалтуға, организмге судың жеткілікті көлемінің түспеуіне немесе осы екі себептің салдарынан да пайда болады.

Организм келесі жағдайларда сұйықтықтың үлкен көлемін жоғалтуы мүмкін:

  • Тершеңдікте (мысалы, дене жаттығуларынан)
  • Несептің көп бөлінуінен, мысалы, бақылауға алынбаған диабетте, немесе диуретиктер қабылдауда (организмнен сұйықтықты шығаратын дәрілік препараттарды қабылдауда)
  • Қызбада
  • Құсуда немесе диареяда

 

Науқас келесілердің салдарынан сұйықтық ішпеуі мүмкін:

  • Ауру кезіндет тәбетті жоғалтудан
  • Жүрегі айнуынан
  • Көмейдегі ауырсынудан және ауыздағы ойық жаралардан

Науқас балалардағы сусыздану көбінесе, тағамды немесе сұйықтықты қабылдаудан бас тартумен бірге құсуда, іш өтуінде немесе қызбада сұйықтық жоғалтумен қосарланудың нәтижесінде болады.

Сәбилер мен балалар ересектерге қарағанда сусыздануға көбірек бейім, себебі, олардың салмағы аз, олардың организмі сұйықтық пен электролиттерді тезірек жоғалтады.  Егде адамдар және түрлі аурулары бар адамдар да жоғары қауіптілік санатында.

 

Симптомдары

  • Ауыз қуысының құрғақтығы немесе жабысқақтығы
  • Летаргия немесе кома (ауыр дегидратацияда)
  • Несептің бөлінуі азайған немесе бөлінбейді; несеп қошқыл-сары түсті
  • Көз жасының болмауы
  • Көздің шүңіреюі
  • Балада еңбегінің (төбесіндегі жұмсақ тұсы) түсіп кетуі

 

Сондай-ақ, науқаста құсу. Іштің өтуі, немесе ештеңе істегісі келмейтін ежарлық болуы мүмкін. Осының бәрі сусыздануға байланысты болуы мүмкін. 

Терінің серпімділігінің (тургор) азаюы терінің (ересек адамның алақанының сыртында немесе баланың ішінде) бірнеше секундқа қыртысқа жиналып, көтерілгеннен кейін жібергенде қайтадан орнына келмеуінен байқалады. Терінің тургорының азаюы -сусызданудың кеш (кейінгі) белгісі.

 

Диагностика

Науқасты тексергенде келесілер анықталуы мүмкін:

  • Көлденеңнен тік қалыпқа көшкенде артериалдық қысымның төмендеуі
  • Қылтамырлардың толықпауы
  • Төмен артериалдық қысым
  • Терінің тургорының төмендігі – тері әдеттегідей созылымды болмауы, дәрігер қыртысқа жинағанда орнына келуі баяуласа (әдетте, тері бірден орнына келуі қажет)
  • Жүрек ырғағының жиілеуі
  • Шок (соққы)

 

Тексеруге кіреді:

  • Қанның биохимиялық талдауы (электролиттердің, әсіресе, натрийдің, калийдің және бикарбонаттың деңгейлерін анықтау үшін)
  • Қандағы несепнәрдің деңгейін анықтау
  • Қанның жалпы талдауы
  • Креатинин
  •  Несептің меншікті салмағы

 

Сусызданудың себебін анықтау үшін басқа да тексерулер өткізіледі (мысалы, қант диабетіне тексеру үшін қандағы қант деңгейін анықтау).

 

Емдеу

Сұйықтықты тұтыну әдетте, орташа сусыздануды емдеу үшін жеткілікті. Сұйықтықты бір реттік, мол көлемде ішуге қарағанда  азғантай мөлшерде, жиі ішкен жөн (сәби немесе бала үшін шәй қасықты немесе шприцті қолданып). Бір реттік көп ішу құсуды туындатуы мүмкін.

Электролиттердің немесе салқын көпіршікті сусындардың ерітінділері де тиімді. Олар дәріханаларда болады. Спорттық сусындарда қант көп, олар іштің өтуін ушықтыруы мүмкін. Сәбилер мен балаларда алғашқы алмастыратын сұйықтық ретінде суды қолданбаған жөн.   

Орташа және ауыр сусыздануда сұйықтықты  көктамыр ішілік енгізу және ауруханада емдеу қажет болуы мүмкін. Мұнда дәрігер сусызданудың себебін анықтап, емдейді.

Көпшілік жағдайда ішектің вирустық аурулары (вирустық гастроэнтерит) әдетте, бірнеше күннен кейін өздігінше өтеді.

Қараңыз: Диарея.

 

Болжамы

Ерте анықталып, емделсе, әдетте, нәтижесі оң болады.

 

Мүмкін асқынулары

Емделмеген жағдайда ауыр дегидратация келесілерге апаруы мүмкін:

  • Өлім-жітімге
  • Мидың қайтымсыз зақымдануына
  • Құрысуға

 

Дәрігерге қашан көріну қажет

Егер балаңызда келесі симптомдар болса, шұғыл медициналық жәрдемге (мысалы, «103») хабарласыңыз:

  • Естің қалыпты болмауы
  • Бастың айналуы
  • Енжарлық  
  • Сандырақтау

 

Егер балаңызда келесі симпомдар болса, дереу дәрігеріңізге хабарласыңыз:

  • Нәжісте немесе құсықта қан болса
  • Диарея немесе құсу (2 айлықтан кіші сәбилерде)
  • Ауыздың немесе көздің құрғақтығы
  • Құрғақ тері, қыртысқа жиналғаннан кейін қайтадан орнына баяу келеді  
  • Жүрек соғуының жиілеуі
  • Енжарлық және селқостық
  • Несептің аздығы немесе 8 сағат ішінде болмауы
  • Көз жасының болмауы
  • Көздің шүңіреюі
  • Баланың еңбегі (төбесіндегі) ішіне қарай түскен

 

Егер сәбиге жеткілікті сұйықтық беретініңізге сенімсіз болсаңыз, дәрігерге хабарласыңыз.

Сондай-ақ, келесі жағдайларда дәрігерге хабарласуыңызға болады:

  • Сіз немесе сәбиіңіз ауру кезінде сұйықтықты ұстап тұра алмайсыздар
  • Ересекте құсу 24 сағаттан артық, сәбиде 12 сағаттан артық болса
  • Ересекте немесе балада іштің өтуі 5 күннен артық болса
  • Бала әдеттегіге қарағанда белсенді емес, немесе ашушаң болса
  • Балаңызда немесе өзіңізде әдеттегіге қарағанда несеп жиі жүреді, әсіресе, егер отбасында қант диабетімен ауырғандар болса немесе несеп айдайтын препараттар қабылдайтын болсаңыз.

 

Алдын алу

Сау болған кезде де, күнделікті сұйықтықты көп ішіңіз. Ыстықта немесе дене жаттығуларын орындайтын болсаңыз, сұйықтықты көп ішіңіз.

Науқастарды, әсіресе, балалар мен егде жастағы адамдарды мұқият қадағалаңыздар.

Егер сусыздану симптомдарын байқасаңыз, дәрігерге ерте хабарлаңыз. Құсу және іштің өтуі пайда болса, сусыздану белгілерін КҮТПЕҢІЗ, дереу сұйықтықты толықтыруды бастаңыз.

Ауыратын адамның сұйықтық ішуін қолдаңыз. Қызбада, құсуда немесе іштің өтуінде сұйықтыққа қажеттіліктің жоғары болатындығын есте ұстаңыз. Мониторинг жасаудың жеңіл белгісі – диурез – бөлінетін несептің жиілігі мен көлемін бақылау  (дәріханаға жиі бару немесе жиі ылғал төсемшелер болмауы тиіс).

Мазмұны

Жалпы ақпарат

Себептері

Симптомдары

Диагностика

Емдеу

Болжамы

Мүмкін асқынулары

Қашан дәрігерге көріну қажет

Профилактика

Синонимдары

 

Жалпы ақпарат

Өңеш, асқазан, аш және тоқ ішек, бауыр, өтқабы және ұйқыбезі тағамның қоректік бөліктерін энергияға айналдырады және қоректік емес бөліктерін қалдықтарға ыдыратады, қалдықтар организмнен сыртқа шығарылады. Ішектің түйнелісі – ішектің бойымен тағамның өтуінің толықтай немесе ішінара тоқтауы.

 

Себептері

Ішек түйнелісінің пайда болу себептері:

  • Механикалық себептер, бұл кезде ішектің белгілі бір бөлігінде кедергі тұрады
  • Динамикалық себептер – бұл кезде ішек дұрыс жұмыс істемейді, бірақ, оның механикалық себептері болмайды.

 

Ішектің динамикалық түйнелісі – жалған бітеліс деп те аталады, бұл балаларда кездесетін түйнелістің негізгі түрі. Бұл жағдайдың даму себептері:

  • Ішек инфекциясын туындататын бактериялар немесе вирустар (гастроэнтерит)
  • Химиялық, электролиттік, немесе минералдық үйлесімсіздік (мысалы, калий деңгейінің төмендеуі)
  • Іш қуысы ағзаларындағы оперативтік араласудан кейінгі асқынулар
  • Ішектің қанмен қамтамасыз етілуінің бұзылуы (шажырқайдың ишемиясы)
  • Іш қуысы ағзаларындағы инфекциялық аурулар, мысалы, аппендицит
  • Бүйректің немесе өкпенің аурулары
  • Кейбір дәрілік препараттарды қабылдау, әсіресе, есірткілік.

 

Ішектің механикалық түйнелісінің себептері:

  • Операциялық араласудан кейін пайда болатын жабыспалар немесе тыртықтар.
  • Бөгде заттектер (ішекті бітейтін түрлі жұтып қойған заттар)
  • Өт тастары (сирек)
  • Жарықтар
  • Қатты нәжіс
  • Инвагинация (ішектің бір бөлігінің басқасына енуі)
  • Ішекті бітейтін ісіктер
  • Ішектің қайырылуы

 

Симптомдары

  • Іштің кебуі

  • Толып кету сезімі, желденудің артуы

  • Іштің ауырсынуы және түйілуі

  • Ауыздан жағымсыз иіс шығуы

  • Іштің қатуы

  • Диарея

  • Жел шығара алмау

  • Құсу  

 

Диагностика

Іш аумағын тексергенде дәрігер іштің кебуін, ауырсынуын немесе жарықтарды анықтайды.

Ішектің түйнелісін анықтайтын тексерістер:

  • Іш қуысы ағзаларының компьютерлік томографиясы (КТ)
  • Іш қуысы ағзаларының шолу рентгенографиясы
  • Барийлік заттекпен клизма жасау
  • Өңешті, асқазанды және аш ішекті зерттеу үшін рентгенологиялық суреттердің топтамасы   
     

Емдеу

Іштің кебуінің симптомдарының алдын алу және құсықты жою үшін арнайы түтік (зондты) мұрын арқылы асқазанға немесе ішекке енгізіледі.  

Тоқ ішектің қайырылуында тік ішекке түтікті енгізу арқылы көмек көрсетіледі.

Зонд енгізу симптомдарды жеңілдетпеген жағдайда немесе тіндердің жойылуының белгілері пайда болса, ішектің түйнелісін туындататын кедергілерді жою үшін оперативтік араласу қажет болуы мүмкін.

 

Болжамы

Ішектің түйнелісінің пайда болу себебіне баланысты. Көпшілік жағдайда бұл себептер жеңіл емделеді.

 

Мүмкін асқынулары

Асқынулар апаруы мүмкін:

  • Электролиттік (химиялық және минералдық) үйлесімсіздікке
  • Сусыздануға
  • Ішектегі саңылаудың пайда пайда болуына (перфорация)
  • Жұқпалануға
  • Сары ауруға (тері мен көздің ағының сарғаюы).

 

Егер кедергі ішектің қанмен қамтамасыз етілуін бітесе, бұл жұқпаланса және тіндердің тіршілігін жоюға (гангренаға) апарады. Тіндердің жойылу қаупі оның бітелуінің себебімен және бітелу ұзақтығымен байланысты. Жарықта, ішектің қайырылуында, қынапталуында гангренаның даму қаупі жоғары.

Жаңа туған сәбилердегі ішектің қабырғасын бұзатын ішек түйнелісі (некроздық энтероколит) өмірге қауіп  төндіреді және қан мен өкпенің жұқпалануына апарады.

 

Қашан дәрігерге көріну қажет

Келесі жағдайларда дәрігерге көріну қажет:

  • Ішекті босатып, желін шығара алмайсыз
  • Ұзақ уақыт бойы кетпейтін іштің кебуі
  • Құсу сақталады

 

Алдын алу

Алдын алу ауруды туындатқан себептерге байланысты. Ісік және жарық секілді ауруларды емдеу бітелістің пайда болу қаупін азайтады.

Бітелістің кейбір себептерінің алдын алуға болады.

 

Синонимдары

Параличтік түйнек; Ішектің қайырлуы; ішектің түйнелісі; ішектің жалған бітелісі.

Трансплантация фекалий - эффективный метод лечения кишечных болезней

Идея забора чужих фекалий и пересадка их в кишечник другого человека может показаться весьма отталкивающей, однако подобная терапия показала высокую эффективность в лечении инфекций, спровоцированных бактерией C.difficile.

Содержание

Общая информация

Причины

Симптомы

Диагностика

Лечение

Прогноз

Возможные осложнения

Когда необходимо обратиться к врачу

Профилактика

Синонимы

 

Общая информация

Диафрагмальная грыжа является врожденным дефектом, при котором в диафрагме - мышце, участвующей в акте дыхания - имеется аномальное отверстие. Открытое отверстие позволяет части органов брюшной полости (желудок, селезенка, печень и кишечник) проникать в грудную полость к легким.

Аномальное отверстие в диафрагме, позволяющее части органов брюшной полости мигрировать в грудную полость, возникает еще до рождения.

 

Причины

Диафрагмальная грыжа обусловлена ​​неправильным соединением анатомических тканей и структур в период внутриутробного развития. В результате органы брюшной полости, такие как желудок, тонкий кишечник, селезенка, часть печени, почки поднимаются в грудную полость. Ткань легких на стороне поражения развивается не полностью.

Врожденная диафрагмальная грыжа проявляется у 1 из 2200-5000 новорожденных. Наиболее часто поражается левая сторона. При наличии у родителей или братьев данной патологии риск возникновения заболевания увеличивается.

 

Симптомы

Из-за неэффективного движения диафрагмы и сдавления легочной ткани вскоре после рождения ребенка почти всегда развивается коллапс легкого (спадение части легкого), который приводит к тяжелой дыхательной недостаточности.

Другие симптомы:

·       Синюшная окраска кожи из-за недостатка кислорода

·       Учащенное дыхание (тахипноэ)

·       Учащенное сердцебиение (тахикардия)

 

Диагностика

У беременной женщины может быть избыточное количество амниотической жидкости. Ультразвуковое исследование плода может показать проникновение содержимого брюшной полости в грудную полость.

Обследование младенцев может установить:

·       Неправильное движение грудной клетки

·       Дыхание не проводится на пораженной стороне

·       Перистальтика кишечника слышна в грудной клетке

·       При пальпации брюшной полости определяется уменьшение ее объема

На рентгенограмме грудной клетки может быть обнаружено расположение органов брюшной полости в грудной.

 

Лечение

Диафрагмальная грыжа является экстренным состоянием, требующим проведения хирургического вмешательства.

Операция заключается в правильном размещении органов брюшной полости и ушивании отверстия в диафрагме.

См.: Коррекция врожденной диафрагмальной грыжи.

Младенцу может понадобиться искусственная поддержка дыхания, пока он не оправится после операции. Некоторые дети находятся на аппарате жизнеобеспечения «искусственное сердце – легкие», что позволяет легким восстановиться и расправиться после операции.

Если диафрагмальная грыжа диагностируется во время беременности (около 24 до 28 недель), могут быть рассмотрены варианты фетального оперативного вмешательства.

 

Прогноз

Исход операции зависит от того, насколько хорошо развились легкие, а также от того, есть ли какие-либо другие врожденные дефекты. Обычно прогноз благоприятный для детей с достаточным объемом легочной ткани при отсутствии других заболеваний.

Благодаря достижениям в области неонатальной и хирургической помощи выживаемость в настоящее время превышает 80%.

 

Возможные осложнения

·        Инфекции легких

·        Другие врожденные проблемы

 

Когда необходимо обратиться к врачу

Обратитесь или позвоните в службу оказания экстренной медицинской помощи (например, 103). Диафрагмальная грыжа является показанием для срочного хирургического вмешательства.

 

Профилактика

Не существует

 

Синонимы

Грыжа - диафрагмальная; Врожденная грыжа диафрагмы

 

Содержание

Общая информация

Причины

Симптомы

Диагностика

Лечение

Прогноз

Возможные осложнения

Когда необходимо обратиться к врачу

Профилактика

 

Общая информация

Дегидратацией (обезвоживанием) называется состояние, при котором в организме содержится недостаточное количество воды и жидкостей.

Дегидратация может быть легкой, средней или тяжелой в зависимости от того, сколько жидкости организма потеряно или не восполнено. Тяжелая дегидратация является чрезвычайно опасным для жизни состоянием.

 

Причины

Дегидратация может возникнуть из-за потери большого количества жидкости, отсутствия поступления достаточного количества воды в организм или вследствие обеих причин.

Организм может терять большое количество жидкости при:

  • Чрезмерной потливости (например, от физических упражнений)
  • Чрезмерном выделении мочи, например, при неконтролируемом диабете или при приеме диуретиков (лекарственных препаратов, выводящих жидкость из организма)
  • Лихорадке
  • Рвоте или диарее

Вы можете не пить достаточного количества жидкости из-за:

  • Потери аппетита во время болезни
  • Тошноты
  • Боли в горле и язв в полости рта

Обезвоживание у больных детей часто является результатом сочетания отказа от приема пищи или жидкости и потери жидкости при рвоте, диарее или лихорадке.

Младенцы и дети более подвержены дегидратации, чем взрослые, потому что они весят меньше, и их организм теряет жидкость и электролиты быстрее. Пожилые люди и люди с различными заболеваниями также подвержены более высокому риску.

 

Симптомы

  • Сухая или липкая ротовая полость
  • Летаргия или кома (при тяжелой дегидратации)
  • Снижено выделение мочи, либо она отсутствует; моча темно-желтого цвета
  • Отсутствие слез
  • Запавшие глаза
  • Запавшие роднички (мягкий участок на макушке) у ребенка

У вас также могут быть рвота, диарея, или ощущение, что вы ничего не хотите делать.  Все это может быть обусловлено дегидратацией.

Снижение упругости (тургора) кожи наблюдается, когда кожа (на тыльной поверхности кисти у взрослого или на животе у ребенка) приподнимается в складку на несколько секунд и не возвращается в исходное состояние. Снижение тургора кожи является поздним признаком дегидратации.

 

Диагностика

При осмотре пациента также могут быть выявлены:

  • Снижение артериального давления при переходе из горизонтального положения в вертикальное
  • Сниженное наполнение капилляров
  • Низкое артериальное давление
  • Сниженный тургор кожи - кожа может быть не столь эластичной как обычно, и возвращается в исходное положение медленно, после того как врач собирает ее в складку (обычно, кожа сразу возвращается в исходное положение)
  • Учащение сердечного ритма
  • Шок

Обследование включает:

  • Биохимический анализ крови (для проверки уровня электролитов, особенно натрия, калия и бикарбоната)
  • Определение уровня мочевины крови
  • Общий анализ крови
  • Креатинин
  • Удельный вес мочи

Для определения причины дегидратации могут быть проведены другие обследования (например, уровень сахара в крови для обследования на сахарный диабет).

 

Лечение

Употребления жидкости обычно является достаточным для лечения умеренной дегидратации. Лучше часто пить небольшое количество жидкости (используя чайную ложку или шприц для младенца или ребенка) вместо того, чтобы пытаться принять много жидкости за один раз. Употребление большого количества жидкости за один раз может вызвать рвоту.

Растворы электролитов или холодных шипучих напитков также очень эффективны. Они доступны в аптеках. Спортивные напитки содержат много сахара и могут вызвать или усугубить диарею. У младенцев и детей необходимо избегать использования воды в качестве первичной замещающей жидкости.

При умеренной и тяжелой дегидратации может потребоваться внутривенное введение жидкости и лечение в условиях стационара. Здесь врач попытается определить, а затем и лечить причину дегидратации.

В большинстве случаев вирусные заболевания кишечника (называемые также вирусным гастроэнтеритом), как правило, проходят самостоятельно через несколько дней.

См. также: Диарея

 

Прогноз

При раннем выявлении и лечении результат, как правило, благоприятный.

 

Возможные осложнения

При отсутствии лечения тяжелая дегидратация может привести к:

  • Смерти
  • Необратимому повреждению мозга
  • Судорогам

 

Когда необходимо обратиться к врачу

Позвоните в службу оказания экстренной медицинской помощи (например, 103), если у вашего ребенка наблюдаются следующие симптомы:

  • Спутанность сознания
  • Головокружение
  • Вялость
  • Бред

Позвоните вашему врачу незамедлительно, если у вас или вашего ребенка наблюдаются следующие симптомы:

  • Кровь в стуле или рвотных массах
  • Диарея или рвота (у младенцев младше 2 месяцев)
  • Сухость во рту или глаз
  • Сухая кожа, которая медленно возвращается в исходное положение при сборе ее в складку  
  • Учащенное сердцебиение
  • Вялость и апатичность
  • Мало мочи или ее отсутствие в течение 8 часов
  • Отсутствие слез
  • Запавшие глаза
  • У вашего ребенка запавший родничок

Позвоните врачу, если вы не уверены в том, что вы даете ребенку достаточное количество жидкости.

Также вы можете обратиться к врачу, если:

  • Вы или ваш ребенок не можете удерживать жидкость во время болезни
  • Рвота продолжается уже более 24 часов у взрослого или более 12 часов у ребенка
  • Диарея продолжается более 5 дней у взрослого или ребенка
  • Ваш ребенок гораздо менее активен, чем обычно или раздражителен
  • Вы мочитесь или ваш ребенок мочится гораздо больше, чем обычно, особенно, если у вас в семье имеются случаи заболевания сахарным диабетом, или вы принимаете мочегонные препараты.

 

Профилактика

Даже тогда, когда вы здоровы, каждый день пейте много жидкости. Пейте больше, когда жарко или когда вы занимаетесь физическими упражнениями.

Тщательно следите за тем, кто болен, особенно за детьми и лицами пожилого возраста. Если вы считаете, что обнаружили у кого-либо симптомы дегидратации, позвоните вашему врачу, прежде чем она разовьется. Начинайте замещение жидкости сразу же, как только появились рвота и диарея – НЕ ЖДИТЕ признаков обезвоживания.

Всегда поощряйте человека, который болен, к употреблению жидкости. Помните, что потребность в жидкости выше при лихорадке, рвоте или диарее. Самыми легкими признаками для мониторинга являются диурез – наблюдение за частотой и объемом выделяемой мочи (не должно быть частых походов в туалет или частых влажных пеленок).

Содержание

Общая информация

Причины

Симптомы

Диагностика

Лечение

Прогноз

Возможные осложнения

Когда необходимо обратиться к врачу

Профилактика

 

Общая информация

Пищевод, желудок, тонкий и толстый кишечник вместе с печенью, желчным пузырем и поджелудочной железой преобразовывают питательные компоненты пищи в энергию и расщепляют непитательные компоненты в отходы, которые выводятся из организма. Непроходимость кишечника – это частичное или полное прекращение продвижения пищи по кишечнику

 

Причины

Непроходимость кишечника может возникнуть из-за:

  • Механических причин, когда имеется препятствие в том или ином отделе кишечника
  • Динамических причин - состояние, при котором кишечник не работает правильно, но при этом отсутствуют какие-либо механические причины.

Динамическая кишечная непроходимость, которая также называется псевдообструкцией, является одним из основных видов кишечной непроходимости у детей. Причинами развития данного состояния могут быть:

  • Бактерии или вирусы, вызывающие кишечные инфекции (гастроэнтерит)
  • Химический, электролитный, или минеральный дисбаланс (например, снижение уровня калия)
  • Осложнения после оперативного вмешательства на органах брюшной полости
  • Нарушение кровоснабжения кишечника (брыжеечная ишемия)
  • Инфекционные заболевания органов брюшной полости, например, аппендицит
  • Заболевания почек или легких
  • Прием некоторых лекарственных препаратов, особенно наркотических

Причины механической кишечной непроходимости:

  • Спайки или рубцы, формирующиеся после оперативных вмешательств
  • Инородные тела (различные проглоченные предметы, которые блокируют кишечник)
  • Желчные камни (редко)
  • Грыжи
  • Твердый стул
  • Инвагинация (внедрение одной части кишки в другую)
  • Опухоли, блокирующие кишечник
  • Заворот кишок (скрученные петли кишечника)

 

Симптомы

  • Вздутие живота
  • Чувство переполнения, избыточное газообразование
  • Боль в животе и колики
  • Неприятный запах изо рта
  • Запор
  • Диарея
  • Неспособность выпускать газы
  • Рвота

 

Диагностика

При обследовании области живота врач может обнаружить вздутие, болезненность или грыжи.

Обследования, позволяющие выявить кишечную непроходимость:

  • Компьютерная томография органов брюшной полости (КТ)
  • Обзорная рентгенография органов брюшной полости
  • Клизма с бариевой взвесью
  • Серия рентгенологических снимков для исследования пищевода, желудка и тонкого кишечника
     

Лечение

Лечение включает введение специальной трубки (зонда) через нос в желудок или кишечник для облегчения симптомов вздутия живота и удаления рвотных масс. Помощь при завороте  толстой кишки можно оказать путем введения трубки в прямую кишку.

В случаях, когда введение зонда не облегчило симптомы, или появились признаки отмирания тканей, может потребоваться оперативное вмешательство для устранения препятствия, вызвавшего непроходимость кишечника.

 

Прогноз

Прогноз зависит от причины возникновения непроходимости кишечника. В большинстве случаев эти причины легко поддаются лечению.

 

Возможные осложнения

Осложнения могут привести к:

  • Электролитному (химическому и минеральному) дисбалансу
  • Обезвоживанию
  • Появлению отверстия в кишечнике (перфорация)
  • Инфицированию
  • Желтухе (пожелтение кожи и склер)

Если препятствие блокирует кровоснабжение кишечника, это может привести к инфицированию и отмиранию тканей (гангрена). Риск возникновения отмирания тканей связан с причиной, вызвавшей непроходимость, и продолжительностью обструкции. При грыжах, завороте кишок и инвагинациях риск развития гангрены высокий.

Кишечная непроходимость у новорожденных, разрушающая стену кишечника (некротический энтероколит), представляет угрозу для жизни и может привести к инфицированию крови и легких.

 

Когда необходимо обратиться к врачу

Обратитесь к врачу в следующих случаях:

  • Вы не можете опорожнить кишечник и вывести газы
  • У вас метеоризм, который не проходит в течение длительного периода времени
  • Сохраняется рвота

 

Профилактика

Профилактика зависит от причин, вызвавших заболевание. Лечение таких заболеваний, как опухоли и грыжи, может снизить риск возникновения непроходимости.

Некоторые причины обструкции не могут быть предотвращены.

 

Источник: База данных Национальных институтов здоровья США http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/ency/article/000260.htm

ППрямая кишкаоперечно-ободочная кишка и прямая кишка являются частями системы пищеварения. Они образуют длинную мышечную трубку, называемую толстым кишечником. Поперечно-ободочная кишка – это первые 4-5 футов (122-153 см) толстого кишечника, а прямая кишка – это последние несколько дюймов.

Частично переваренная пища попадает в ободочную кишку из тонкого кишечника. В толстом кишечнике всасываются вода и питательные вещества, содержащиеся в пище, а оставшаяся часть превращается в отходы (кал). Отходы проходят из из ободочной кишки к прямую, а затем покидают тело через анальное отверстие.