запор

Саяхатшылардың диареясы дегеніміз не?  Саяхатшылардың диареясы – бұл әлемнің дамушы елдеріне саяхат шегетін дамыған елдердің адамдарына тән мәселе. Саяхатшылардың диареясының кейде айқын атаулары болады, мысалы: Монтезуманың кегі, Делийлік іш, Түрік іш өтуі.

Саяхатшылардың диареясының жоғары қауіпті аудандары – Африка, Азия, Таяу Шығыс, Латын Америкасының елдері. Төмен қауіпті елдер: Солтүстік Американың, Орталық  Еуропа елдері, Австралия және Жапония.

Саяхатшылардың диареясының себебі неде? Саяхатшылардың диареясын әдетте,  бактериалдық инфекция туындатады. Кең таралған себебі – бактериялар: ішек таяқшасы (E. coli), кампилобактер, шигеллалар, сальмонеллалар.

Әдетте, диареяны туындататын бактериялардың көздері – толық пісірілмеген немесе шикі тағам өнімдері, залалданған тағам өнімдері немесе су (оның ішінде, мұз кубиктері де).

Саяхатшылардың диареясының симптомдары қандай? Саяхатшылардың диареясы жеңілден күшті түрге дейін болады. көпшілік диареясы бар адамдарда бірінші екі аптада симптомдары пайда болады, көбінесе, дамушы елдердің аумағына келгеннен кейін 2-3 күн ішінде. Симптомдары:

·         Іш өтуі. 

·         Іштің түйіліп ауырсынуы. 

·         Сусыздану, жеңілден күшті түрге дейін. 

·         Жалпы нашар сезіну, жүрек айнуы және құсу. 

·         Қалтырау, құсу және қан, сілемей аралас нәжіс. Бұл симптомдар диареяның ауыр түрін көрсетеді, бұл сусыздануға апарады. Сусызданудың кез келген қабылдайтын дәрінің әрекетіне әсер етуін ескеру қажет, мысалы, ішетін контрацептивтер немесе безгкекке қарсы дәрі-дәрмек.

Саяхатшылардың диареясын қалай емдеу қажет? Саяхатшылардың диареясын емдеу: сусызданудың алдын алу үшін сұйықтық тұтыну, пептобисмол және имодиум секілді дәрілерді қабылдау, ал кейде антибиотик қабылдау және көктамыр арқылы ерітінді енгізу қажет болады.

·         Асқазанға тыныштық беру қажет. Бірнеше  сағат бойы  немесе жағдайыңыз жақсарғанға дейін тамақ ішпеңіз. 

·         Бөтелкедегі немесе қайнаған судан жиі шағын жұтыңыз; кепкен тұзды нанның шағын бөліктерін жеуге болады (қытырлақ нандар немесе крекерлер). 

·         Дүние жүзілік денсаулық сақтау ұйымы (ДДҰ) ұсынған тұзды ерітінді – регидронды ішіңіз. Мұндай тұзды ерітінділер көптеген дамушы елдердің дүкендері мен дәріханаларында болады. қайнаған немесе таза суда бір пачкесін ерітіңіз, тұз бен судың дұрыс қатынасына қатысты нұсқаулықпен міндетті түрде танысыңыз. Ерітіндіні 12 сағат бойы ішіңіз (бөлме температурасында сақталса), немесе 24 сағат бойы  (егер тоңазытқышта сақталса). 

·         Қарапайым, аялайтын емдәм ұстаныңыз: қытырлақ нан, крекер, күріш, нан, картоп. Мұндай емдәм диареяның бәсеңдеуіне ықпал етеді. Диарея өткеннен кейін қайтадан әдеттегі тағамды тұтынуға болады.

2-жастағы немесе одан кіші балалар диареядан сусыздануға ерекше бейім келеді. Егер балаңызда диарея болса:

·         Балаға  регидрон ерітіндісін немесе Дүние жүзілік денсаулық сақтау ұйымы (ДДҰ) ұсынған ұқсас ерітінділерді, әдеттегі тамаққа қосымша ретінде беру қажет. Осындай тәртіпті балада диарея біткенге дейін жалғастыру қажет. Егер бала сұйықтықты жұта алмаса, ерітіндіні қасықпен беріп көріңіз. 

·         Егер емшек емізетін болсаңыз, әдеттегідей емізуді жалғастырыңыз. Жасанды қоректегі сәбилерге лактозасыз қоспаны немесе лактозаның мөлшері төмен қоспаны беру қажет. 

·         Балаға ботқа, йогурт, көкөністер мен жеміс беру қажет. 

·         Балада қан аралас іш өтуі, қызба немесе ұзақ құсу болса, дереу дәрігер шақырыңыз.  Балаға регидратацияландыратын сұйықтық беруді жалғастырыңыз.

Диареядан дәрілер. пепто-бисмол және имодиум секілді дәрілер диареяны емдеуге көмектеседі. Егер аурудың басқа белгілері болмаса, мысалы, қызба, іштің түйіліп ауырсынуы, немесе жайсыздық, қан аралас нәжіс болмаса, осы дәрілерді қабылдаңыз. Егер қызба, қанды нәжіс немесе жүрек айнуы болса, антибиотиктер қабылдай бастау қажет. Дәрігермен кеңесу қажет.

Саяхатшылардың диареясының алдын алуда және емдеуде тиімділік көрсеткен висмут субсалицилаты (мысалы, Пепто-Бисмол). Висмут субсалицилаттары тіл мен нәжісті қара түске бояуы мүмкін. Оған мазасыздану қажет емес. Тіл қараймас үшін Висмут субсалицилаттарын қабылдағаннан кейін тіс пен тілді щеткамен тазалау қажет. Висмут субсалицилаттары безгектен қабылданатын дәрілердің тиімділігін төмендетуі мүмкін, ал  аспиринге қарсы көрсетімдері бар адамдарға оны үш аптадан артық қабылдауға болмайды.

Лоперамид (мысалы, Имодиум) секілді препараттарды іш өтуінен қабылдауға болады бірақ, саяхатшылардың диареясынан қабылдауға болмайды, себебі, имодиум іш қатуын туындатуы мүмкін.

Есте ұстаңыз, диареядан болатын сусыздану басқа аурулардан қабылдайтын кез келген дәрінің тиімділігіне әсер етуі мүмкін. Егер қасыңызды 11 жастағы немесе одан кіші бала саяхаттап жүрсе, жолда қандай дәрі ішуге болатыны жайында дәрігерден сұраңыз.

Саяхатшылардың диареясының қалай алдын алуға болады? Диареяның алдын алудың оңтайлы тәсілі – залалданған су мен тағамды тұтынбау. Тағам туралы қолданыста жақсы ереже бар: ”егер тамақ қайнатылмаған, пісірілмеген немесе тазартылмаған болса, оны тұтынбаңыз». Шикі теңіз өнімдері және сүт өнімдерін тұтынуда  бактериалдық зақымданудың қаупі жоғары. Құрғақ өнімдер, мысалы, нан, немесе өзіңіз тазартуға болатын жемістер, тұтынуда қауіпсіз.

Саяхат кезінде жергілікті суды ішуден алшақ болу қажет. Ішуге қауіпсіз сусындар:

·         Шәй мен кофе, қайнаған суда демделген. 

·         Газдалған бөтелкедегі су немесе шәрбатты газдалған сусындар. 

·         Бөтелкедегі сыра мен шарап. 

·         Сондай-ақ, суды ішуге жарамды ету үшін оны сүзу және қайнату қажет.

Сонымен қатар, залалданған сумен жемістер-көкөністер, ыдыс жуылуы мүмкін екендігін, мұз кубиктарына қолданылу мүмкіндігін есте ұстау қажет. Өңделмеген сумен тісті тазалау да жұқпалану қаупін арттырады.

Сондай-ақ, көшедегі сауда-саттықтан алшақ болу қажет, онда шыбындар немесе нашар тазалық өнімдердің залалдану қаупін арттырады. Өнімдерді ашық базарларда сатып алған жағдайда оны тамаққа тұтыну алдында қайнатуды, пісіруді, тазартуды қамтамасыз ету қажет.

Қолды мұқият жуу инфекциялық ауруларды таратудың алдын алуда маңызды. Қолды тазартылған сумен жуу немесе спирттік салфеткамен/бактерияға қарсы гельмен өңдеу – инфекциялық аурудың қаупін азайтудың жақсы тәсілдері.

Дәрігерден саяхатқа диареядан қандай антибиотик алып шығу қажеттігін сұраңыз.

Мазмұны

Жалпы ақпарат

Себептері

Симптомдары

Диагностика

Емдеу

Аурудың болжамы

Мүмкін асқынулары

Қашан дәрігерге көріну қажет

Алдын алу

 

Жалпы ақпарат

Жіті панкреатит – ұйқыбезінің қабынғандағы жіті ауруы. 

Бұл бейне іш қуысының жоғарғы бөлігінің компьютерлік томографиясы, бейнеде жіті қабынудан туындаған (панкреатит) ұйқыбезі тіндерінің қабынуы және ісінуі  айқын көрінеді.

 

Себептері

Ұйқыбезі асқазанның артында орналасқан. Ол ас қорыту ферменттерін (энзимдерді) және инсулин, глюкагон секілді гормондық ферменттерді өндіреді.  Ас  қорыту ферменттері аш ішектің саңылауына түседі, ол жерде белсеніп, ас қорыту үрдісінде маңызды буынға айналады.

Адамның ас қорыту жүйесінің ағзалары

Егер ферменттер ұйқыбезінде белсенді болса, ұйқыбезінің тіндерінің өзін қорытуы орын алады, ұйқыбезінің және оның қантамырларының ісінуіне, қанталауына, зақымдануына апарады.

Жіті панкреатит әйелдерге қарағанда ерлерде жиі пайда болады. Жекелеген аурулар, оперативтік араласулар, зиянды әдеттер мен дұрыс тамақтанбау бұл аурудың даму қаупін арттырады.

Ауру көбінесе, алкоголизмнен және алкогольді шамадан тыс тұтынудан (АҚШ-та -70% жағдайда) туындайды. Генетикалық факторлар да аурудың дамуына әсер етеді. Басқа жағдайларда себебі белгісіз.

Панкреатитті туындататын басқа аурулар:

• Аутоиммундық мәселелер (егер иммундық жүйе өзіндік организмді зақымдайтын болса)

• Ұйқыбезінің немесе ұйқыбезі ферменттері бөлінетін жалпы өт түтіктерінің бітелуі,

• Хирургиялық араласу кезінде түтіктердің немесе ұйқыбезінің зақымдануы

• Қандағы үшглицеридтер деңгейінің артуы (май қышқылдарының) (гиперүшглицеридтік)

• Зақым жағдайындағы ұйқыбезінің зақымдануы

Қосымша себептері:

• Муковисцидоз асқынулары

• Гемолитикалық-уремиялық синдром

• Гиперпаратиреоз

• Кавасаки ауруы  

• Рей синдромы

• Қандай да бір дәрілік препараттарды тұтыну (әсіресе, эстрогендерді, кортикостероидтарды, несеп айдайтын препараттарды, мысалы, тиазид және имуран)

• Вирустық инфекциялар, паротит (борықтану), Коксаки вирустары, микоплазмалық пневмониялар және кампилобактериялар.

 

Симптомдары

Панкреатиттің басты және негізгі симптомы – сол жақ қабырғаның астында  немесе іштің ортасындағы жіті ауырсыну.

Ауырсыну:

• Майлы тамақты немесе сусындарды тұтынғаннан кейін бірнеше минуттен кейін күшейеді.

• ұдайы және бірнеше күн ішінде жалғасады.

• арқамен жатқанда күшейеді

• Арқаға немесе сол жауырыннан төмен тұсқа ауырыну береді.

 

Жіті панкреатитке шалдыққан адамдарда қызба, жүрек айнуы, құсу және тершеңдік байқалуы мүмкін.

Бұл ауруда пайда болатын қосымша симптомдар:

• жер түсті нәжіс

• желденудің артуы

• кекіру

• ас қорытудың бұзылысы

• тері мен көздің ағының аздап сарғаюы (сары ауру)

• терінің бөріткені немесе ойықжара

• іштің кебуі

 

Диагностика

Тексергенде дәрігер анықтайды:

• іш қуысындағы ауырсыну сезімі немесе ісіну

• қызба

• төмен қысым

• жүректің жиі соғуы

• жиі тыныс алу

Зертхана талдаулары ұйқыбезі бөлетін ферменттердің деңгейінің келесі өзгерістерін көрсетеді:

• қандағы амилаза деңгейінің артуы

• қан сарысуындағы липаза деңгейінің артуы

• несептегі амилаза деңгейінің артуы

 

Қосымша зертханалық талдаулар панкреатиттің асқынуларын анықтауға көмектеседі:

• қанның жалпы талдауы (ОАК)

• қанның толық ферменттік панелі

 

Ұйқыбезінің қабынуын көрсететін басқа тексеру әдістері:

• іш қуысының компьютерлік томографиясы

• іш қуысының МРТ

• іш қуысының ультрадыбыстық зерттеуі.

 

Емдеу

Көбінесе, емдеуді жүргізу үшін ауруханаға жатқызу қажет болады:

• ауырсыну ұстамасын басатын дәрілік препараттар

• көктамыр (вена) арқылы ерітінділер құйылуы

• ұйқыбезіне жүктемені азайту үшін тамақ тұтынуды шектеу.

 

Кейде мұрын немесе ауыз арқылы назогастральдық зонд (түтік) орнатылады, ол арқылы асқазанның ішіндегісі алынады. Бұл әдіс құсу немесе күшті ауырсыну басылмайтын болса немесе ішек парезінің (салдануы) дамуы мүмкін болса қолданылады. Зонд 1-2 күннен 1-2 аптаға дейін қойылады.

Ауруды емдеу қайталанған ауырсыну ұстамасының пайда болуының алдын алады.

Кейбір жағдайда қажет:

• ұйқыбезінің айналасындағы немесе оның ішіндегі сұйықтықты сорып алу

• өт тастарын алып тастау

• ұйқыбезінің түтігін босату.

 

Аса ауыр жағдайларда оперативтік араласу қажет болады, ұйқыбезінің беріштенген немесе зақымданған тінінің бөлігін алып тастау үшін.

Панкреатит ұстамаларына шалдыққан науқастар үшін алкогольді сусындар, майлы тамақ тұтынуға, темекі шегуге болмайды.

 

Аурудың болжамы

Аурудың симптомдары апта барысында басылады. Бірақ, ауру өмірге қауіпті сатыға өтуі де мүмкін.

Өлім-жітім қаупі артады, егер:

• Геморрагиялық панкреатитте – ұстама қан кетуімен қосарланғанда

• бауырдың, жүректің немесе бүйректің жұмысының бұзылысында

• беріштенген панкреатитте

 

Панкреатиттің қайталану қаупінің ықтималдығы аурудың пайда болу себебіне және емдеудің тиімділігіне байланысты.

 

Мүмкін асқынулары

 Жіті бүйрек жеткіліксіздігі

• жіті респираторлық дистресс-синдром (ОРДС)

• іш қуысында сұйықтық жиналуы (асцит)

•  ұйқыбезінің абсцесі және кистасы

• жүрек жеткіліксіздігі

• артериалдық қысымның төмендеуі.

Жіті панкреатиттің қайталанған көріністері созылмалы түріне апарады.

 

Қашан дәрігерге көріну қажет

Дәрігерге хабарлаңыз, егер:

• ішіңізде күшті, ұдайы ауру мазаласа

• жіті панкреатиттің басқа симптомдары пайда болса.

 

Алдын алу

Панкреатиттің жаңа немесе қайталанған көріністерінің даму қаупін азайтуға болады, ол үшін аурудың алдын алатын ережелерді ұстану қажет:

• алкогольді шектеңіз.

• Балалардағы қызбаны емдеу үшін аспирин қолданбаған жөн, әсіресе, егер оларда вирустық ауру болса. Бұл Рей синдромы дамуының алдын алу үшін маңызды.

Балаларды паротиттен (борықтану) және басқа балалар ауруларынан вакцинациялауды өткізіңіз («Иммунизация – жалпы шолуды» қараңыз).

Мазмұны

Іш қатуының себептері қандай?

Іш қатуының симптомдары

Бұл дамудың сатысы болуы мүмкін бе?

Баланы қалай ішегін ұдайы босатуға үйретуге болады?

Дәретханаға бару күнделігі

 

Іш қатуының себептері қандай?

Егер балаңыз талшығы аз тағамды тұтынатын болса, сұйықтықты аз ішсе, немесе аз қимылдайтын болса, іш қатуы пайда болады. Көптеген адамдарда іш қатуының себебі белгісіз болып қалуда. Нәжістің шығуы ауырсынатын болса, бала бұл үрдісті әдейі тежейді. Нәжіс шығуын тежеу іш қатуына апаруы мүмкін. Балаңыз дәретханада қараңғы болса, жалғыз қорқуы мүмкін. Кейбір балалар ойынды үзгісі келмегендіктен дәретханаға бармайды.

Тағамды қабылдауды нашарлатуға, дене белсенділігін азайтуға немесе қызбаның пайда болуына апаратын ауру іш қатуына апаруы мүмкін. Бұл мәселе сауыққаннан кейін де сақталуы мүмкін.

 

Баладағы іш қатуының симптомдары

  • Нәжіс шығуы кезінде қатты күшену
  • Іштің ауырсынуы және желденуі
  • Қыңырлану
  • Шаршау
  • Тәбетін жоғалту
  • Дәретханаға барғысы келмеу

 

Бұл дамудың сатысы болуы мүмкін бе?

Балаңыз дамудың белгілі бір сатысында болуы мүмкін. Дәретхананы қолдану дағдысын әлі үйренбеген болуы мүмкін. Бірақ, егер өздігінше дәретханаға баратын болғаннан кейін 3 ай өткенде балаңыздың несеп шығаруында еріксіз нәжіс шығаруы байқалатын болса, оны нәжіс шығару үшін дәретхананы қолдануға үйрету қажет. Дәрігер бұл үшін кеңес бере алады.

 

Баланы қалай ішегін ұдайы босатуға үйретуге болады?

Дәретханаға барудың күнделігін жүргізіңіз

Балаңыздың нәжіс шығаратын уақытын, орны мен түрін көрсететін күнделік жүргізіңіз. Бұл емдеуші дәрігерге баланың дәретханаға бару заңдылығын көруге көмектеседі. 2 –ші тармаққа  көшудің алдында кемінде, 1 апта бойы күнделік жүргізіңіз. Егер балаңыз бала бақшаға баратын болса, тәрбиешіні баланың дағдыларын бақылауын сұраңыз. Бұл зерттеудің соңында осы күнделікті принтерден шығарып, әрі қарай қолдануға болады.

Баланы унитазға отыруды үйретіңіз

Баламен дәретхана ішінде ойнап, жаман жер еместігін көрсетіңіз. Балаға унитазда шалбарымен немесе колготкиімен  күніне бірнеше минут отырғызып үйретіңіз. Баланың аяғының астына кішкене орындық қою пайдалы болуы мүмкін. Балаға өзімен бірге сүйікті кітаптарын, қуыршағын, шағын ойыншықтарын алуға рұқсат беріңіз.                              

Бала дәретханада болғанда онымен сөйлесіп, ойнаңыз. Бірақ, бала бірден дәретхананы қолданады деп күтпеңіз. Ол унитазға отырып үйренетіндігін есте сақтаңыз. Біртіндеп, унитазда отыруын 30 секундтан 5 минутқа дейін ұзартыңыз. Ас үйдегі таймер «дәретханаға үйренуге» сигнал болуы мүмкін. 3-ші қадамға өту бала унитазда күніне 3-5 реттен, 5 минут ішінде отырғанда мүмкін болады.

Баланың нәжісі жұмсақ және қалыптасқан болуына көз жеткізіңіз

Бұл әдетте, егер балаға сүт өнімін азырақ берсеңіз және рационда талшығы мол өнімдерінің мөлшерін арттырғанда болады. Егер дәрігер қолдаса, қысқа уақыттың ішінде балаға талшықты қоспа түрінде беруге болады. Дәрігермен емдәм құрамындағы қажетті өзгерістер туралы кеңесіңіз.

Алдымен, балада нәжістің еріксіз шығуы байқалады. Бұл үшін оған ұрсып, жазаламаңыз. Баланың еріксіз нәжіс шығаруы үшін ызалану тек дәретханаға үйренуіне кедергі келтіреді. Егер балада нәжістің еріксіз шығуы байқалса, байсалды қалыпта қалыңыз, сонда бала өзін нашар сезінбейді.

 

Дәретханаға бару уақытын белгілеңіз

Бала ішек жұмысын қалпына келтіргеннен кейін және унитазға үйренгеннен соң күнделікті белгілі бір уақытта дәретханаға баруын қадағалаңыз. Бала тамақ ішкеннен кейін 10-20 минуттей уақыт өткенде, нәжістенетін дағдылы уақытта бала дәретханаға баруы қажет. Бұл уақытты дәретханаға бару күнделігіне жазып қойыңыз. Бала кемінде, күнде 3-5 рет, 5 минуттан унитазда отыруы қажет.

Дәретханада ішекті босатқаны үшін баланы ынталандыру

Алғашқыда бала дәретханада ішегін босатқаны үшін сыймен ынталандырыңыз. Басында, әр ішекті босатуы үшін, кейіннен, бірнеше ретте бір сыйлаңыз. Осылайша, бала тез үйренеді. Сол кезде сыйлауды тоқтатасыз.

Осыдан кейін баланы дәретханаға бару уақыты келгендігін анықтауға үйретіңіз. Балаға бұл туралы сіздің сұрауыңызды күтпей, өзінің айтуын үйретіңіз. Дәретханаға бару алдында кішкентай балалар ата-анасына көмек қажеттігі туралы айтуы қажет.

Іш қатуымен бірге еріксіз нәжістену қалай емделеді?

Егер балада 3 немесе 4 күн ішінде нәжістену болмаса, дәрігерге баруыңыз қажет. Дәрігер ішектің төменгі бөлігінде жинақталған нәжісті шығаруға көмектесуі мүмкін. Бұл ауруханада балаға клизма немесе суппозиторий қойылуымен орындалады. Немесе дәрігер балаға іш жүргізетін препараттардың жоғары мөлшерлемесін тағайындайды.

Ішек босағаннан кейін бала дәретханаға жеңіл бара алатындығына көз жеткізу маңызды. Ішекті жеңіл босату іш қатуының қайта пайда болуының алдын алуға көмектеседі. Емдеу баланың емдәмін өзгертуінен, сұйықты арттырудан, талшығы мол тамақты тұтынудан, дәретханаға күніне бірнеше рет барудан, нәжісті жұмсарту үшін іш жүргізетін препараттарды қолданудан тұрады. 

Дәретханаға бару күнделігі

күні

уақыты

уақыты

уақыты

уақыты

уақыты

Дүйс/22

9:00
ТН, ТНШ

12:00
УО, ДНШ

14:00

ТН, ТНШ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Нұсқау: балада нәжістену немесе несеп шығару болатын уақыт:

Бірінші бағанға аптаның күні мен айдың күнін енгізіңіз.

Уақытын белгілеңіз "Уақыт".

Осылайша, күнде жалғастырыңыз.

Шартты белгілеу:

ДН = дәретханадағы нәжістену.
КН = киіміне нәжістену
ТН = төсекте нәжістену
УО = унитазда отыруды үйрену
ДНШ = дәретханадағы несеп шығару
КНШ = киіміне несеп шығару
ТНШ = төсекте несеп шығару.

Мазмұны

Жалпы ақпарат

Себептері

Симптомдары

Диагностика

Емдеу

Болжамы

Мүмкін асқынулары

Қашан дәрігерге көріну қажет

Профилактика

Синонимдары

 

Жалпы ақпарат

Өңеш, асқазан, аш және тоқ ішек, бауыр, өтқабы және ұйқыбезі тағамның қоректік бөліктерін энергияға айналдырады және қоректік емес бөліктерін қалдықтарға ыдыратады, қалдықтар организмнен сыртқа шығарылады. Ішектің түйнелісі – ішектің бойымен тағамның өтуінің толықтай немесе ішінара тоқтауы.

 

Себептері

Ішек түйнелісінің пайда болу себептері:

  • Механикалық себептер, бұл кезде ішектің белгілі бір бөлігінде кедергі тұрады
  • Динамикалық себептер – бұл кезде ішек дұрыс жұмыс істемейді, бірақ, оның механикалық себептері болмайды.

 

Ішектің динамикалық түйнелісі – жалған бітеліс деп те аталады, бұл балаларда кездесетін түйнелістің негізгі түрі. Бұл жағдайдың даму себептері:

  • Ішек инфекциясын туындататын бактериялар немесе вирустар (гастроэнтерит)
  • Химиялық, электролиттік, немесе минералдық үйлесімсіздік (мысалы, калий деңгейінің төмендеуі)
  • Іш қуысы ағзаларындағы оперативтік араласудан кейінгі асқынулар
  • Ішектің қанмен қамтамасыз етілуінің бұзылуы (шажырқайдың ишемиясы)
  • Іш қуысы ағзаларындағы инфекциялық аурулар, мысалы, аппендицит
  • Бүйректің немесе өкпенің аурулары
  • Кейбір дәрілік препараттарды қабылдау, әсіресе, есірткілік.

 

Ішектің механикалық түйнелісінің себептері:

  • Операциялық араласудан кейін пайда болатын жабыспалар немесе тыртықтар.
  • Бөгде заттектер (ішекті бітейтін түрлі жұтып қойған заттар)
  • Өт тастары (сирек)
  • Жарықтар
  • Қатты нәжіс
  • Инвагинация (ішектің бір бөлігінің басқасына енуі)
  • Ішекті бітейтін ісіктер
  • Ішектің қайырылуы

 

Симптомдары

  • Іштің кебуі

  • Толып кету сезімі, желденудің артуы

  • Іштің ауырсынуы және түйілуі

  • Ауыздан жағымсыз иіс шығуы

  • Іштің қатуы

  • Диарея

  • Жел шығара алмау

  • Құсу  

 

Диагностика

Іш аумағын тексергенде дәрігер іштің кебуін, ауырсынуын немесе жарықтарды анықтайды.

Ішектің түйнелісін анықтайтын тексерістер:

  • Іш қуысы ағзаларының компьютерлік томографиясы (КТ)
  • Іш қуысы ағзаларының шолу рентгенографиясы
  • Барийлік заттекпен клизма жасау
  • Өңешті, асқазанды және аш ішекті зерттеу үшін рентгенологиялық суреттердің топтамасы   
     

Емдеу

Іштің кебуінің симптомдарының алдын алу және құсықты жою үшін арнайы түтік (зондты) мұрын арқылы асқазанға немесе ішекке енгізіледі.  

Тоқ ішектің қайырылуында тік ішекке түтікті енгізу арқылы көмек көрсетіледі.

Зонд енгізу симптомдарды жеңілдетпеген жағдайда немесе тіндердің жойылуының белгілері пайда болса, ішектің түйнелісін туындататын кедергілерді жою үшін оперативтік араласу қажет болуы мүмкін.

 

Болжамы

Ішектің түйнелісінің пайда болу себебіне баланысты. Көпшілік жағдайда бұл себептер жеңіл емделеді.

 

Мүмкін асқынулары

Асқынулар апаруы мүмкін:

  • Электролиттік (химиялық және минералдық) үйлесімсіздікке
  • Сусыздануға
  • Ішектегі саңылаудың пайда пайда болуына (перфорация)
  • Жұқпалануға
  • Сары ауруға (тері мен көздің ағының сарғаюы).

 

Егер кедергі ішектің қанмен қамтамасыз етілуін бітесе, бұл жұқпаланса және тіндердің тіршілігін жоюға (гангренаға) апарады. Тіндердің жойылу қаупі оның бітелуінің себебімен және бітелу ұзақтығымен байланысты. Жарықта, ішектің қайырылуында, қынапталуында гангренаның даму қаупі жоғары.

Жаңа туған сәбилердегі ішектің қабырғасын бұзатын ішек түйнелісі (некроздық энтероколит) өмірге қауіп  төндіреді және қан мен өкпенің жұқпалануына апарады.

 

Қашан дәрігерге көріну қажет

Келесі жағдайларда дәрігерге көріну қажет:

  • Ішекті босатып, желін шығара алмайсыз
  • Ұзақ уақыт бойы кетпейтін іштің кебуі
  • Құсу сақталады

 

Алдын алу

Алдын алу ауруды туындатқан себептерге байланысты. Ісік және жарық секілді ауруларды емдеу бітелістің пайда болу қаупін азайтады.

Бітелістің кейбір себептерінің алдын алуға болады.

 

Синонимдары

Параличтік түйнек; Ішектің қайырлуы; ішектің түйнелісі; ішектің жалған бітелісі.

Contents

What causes constipation in a child?

Symptoms of Constipation

Is this just a phase?

How should I start toilet training my child for bowel movements?

Toileting Diary

 

What causes constipation in a child?

Constipation may occur if your child is not eating enough high-fiber foods, drinking enough fluids or getting enough exercise. In many children, a cause for constipation cannot be found. Painful bowel movements may cause a child to begin resisting the urge to have a bowel movement. Not having a bowel movement when the urge occurs can lead to constipation. Your child could be scared of being alone in the bathroom or scared of the toilet. Some children just don't want to stop playing to go to the bathroom.

An illness that leads to poor food intake, physical inactivity or fever can also result in constipation and stool soiling. This problem can remain even after the illness goes away.

 

Symptoms of Constipation:

  • Extreme straining during a bowel movement
  • Abdominal pain and bloating
  • Crankiness
  • Tiredness
  • Loss of appetite between bowel movements
  • Wetting during the day or night
  • Extreme reluctance to use the toilet

 

Is this just a phase?

It's possible that your child is going through "a phase." Your child may not have the skills yet to use the toilet. But, if your child keeps soiling after about 3 months of being able to use the toilet to urinate, it's probably time for him or her to learn to use the toilet for bowel movements. Your doctor can offer advice.

 

How should I start toilet training my child for bowel movements?

1. Keep a toilet diary.
Keep a "diary" showing when, where and what kind of bowel movements your child has. It will help you and your doctor see patterns in your child's bathroom habits. Try to keep a toilet diary for at least 1 week before going on to step 2. If your child is in day care, ask the teacher to help you look for patterns in your child's toilet behavior. At the end of this handout there's a sample toilet diary you can print out and use to help you.

2. Teach your child to sit on the toilet.
Play in the bathroom with your child to show him or her that the bathroom is not a bad place. Allow your child to sit on the toilet with pants on for a few minutes at a time. It may be helpful to have a foot stool so your child can rest his or her feet. Allow your child to have his or her favorite books, dolls or small toys during bathroom time.

Read to, play with and talk to your child when you're in the bathroom together. Don't expect--or ask--your child to have a bowel movement on the toilet yet. Remember, he or she is still getting used to the idea of sitting on a toilet. Start with a very short amount of time (about 30 seconds) and slowly work up to 5 minutes. A kitchen timer can be the signal for the end of "bathroom fun." Move to step 3 once your child is sitting on the toilet 3 to 5 times a day, for 5 minutes each time.

3. Make sure your child's bowel movements are soft and well-formed.
It helps if you give your child less dairy food and more high-fiber foods. If your doctor says it's okay, you may be able to give your child fiber supplements for a short time. Ask your family doctor about diet changes.

At first, your child may have more soiling accidents. Have your child help clean up messes, but don't yell or punish your child for soiling. Being angry with your child when he or she soils only makes toilet training harder. Try to stay calm and relaxed when your child soils, so he or she won't feel bad.

4. Have set times for sitting on the toilet.
Once your child is having healthy bowel movements and is used to sitting on the toilet, start having him or her sit on the toilet at regular times during the day. Time the sits to start about 10 to 20 minutes after each meal and during times when your child usually has a bowel movement. You'll be able to tell these times from the toileting diary. Your child should sit on the toilet at least 3 to 5 times per day, for about 5 minutes each time.

5. Reward bowel movements in the toilet.
The first time your child has a bowel movement in the toilet, give him or her a reward. Good rewards are stars on a chart or fun activities. At first, give a reward after every bowel movement in the toilet. Later, give the reward after every few bowel movements. Pretty soon your child will be trained. Then you can stop giving rewards.

Next, teach your child to know when it's time to go to the toilet. Teach your child to tell you, instead of waiting for you to ask. Young children should tell a parent before they use the bathroom, in case they need help.

What is the treatment for stool soiling caused by constipation?

If your child doesn't have a bowel movement for 3 or 4 days in a row, you should call your doctor. He or she will probably want to remove the stool that has collected in the lower bowel. Your doctor can do this in the office by giving your child an enema or a suppository. It is also possible that your doctor may have you give your child high doses of laxatives to remove the stool.

After the stool has been removed, it is important to be sure that your child can have bowel movements easily. Easy bowel movements will help prevent another large collection of stool. Treatment may include changing your child's diet to include more fluids and fiber-rich foods, having your child sit on the toilet several times a day and giving your child laxatives every day to help soften the stools.

 

Toileting Diary

Day/date

Time

Time

Time

Time

Time

Time

Mon/22

9:00
BMB, UB

12:00
PS, UT

14:00

BMP, UP

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Directions: When your child has a bowel movement or urinates:

Put day of week and date in the first column.

Put time of day in "Time" column.

Add the code to the "Time" column.

Continue each day.

Codes:

BMT=bowel movement in toilet
BMP=bowel movement in pants
BMB=bowel movement in bed
PS=practice sits
UT=urinates in toilet
UP=urinates in pants
UB=urinates in bed

 

Source: http://familydoctor.org/familydoctor/en/kids/toileting/stool-soiling-and-constipation-in-children.html

What is traveler's diarrhea?

People get traveler's diarrhea by eating food and drinking water that contain germs. People can get this illness in areas of the world where the drinking water is not clean.

People who live these areas often drink tap water that contains these germs, but they do not get diarrhea. This is because their bodies are used to the germs. In the same way, cooks and food handlers may have the germs that cause traveler's diarrhea on their hands, but they may not get sick themselves. When people travel to a new place, they are more likely to become sick, because they lack protective antibodies (infection-fighting agents in the blood) that attack these germs.

How can I tell if I have traveler's diarrhea?

You may have traveler's diarrhea if you have at least 3 loose stools in 24 hours. You may also have one or more of the following symptoms:

How is traveler's diarrhea treated?

Even if you don't treat traveler's diarrhea, it will usually go away in 4 to 5 days. You should drink plenty of clear liquids to replace lost fluids due to the diarrhea. Taking medicine to treat traveler's diarrhea may make you feel better more quickly. It often is treated with antibiotics (medicines that kill bacteria). To get antibiotics, you need a prescription from your doctor.

You also can take a medicine called loperamide (brand name: Imodium). However, if you have bloody diarrhea, you should not take this medicine without also taking an antibiotic.

Children, pregnant women, older adults and other people who get dehydrated easily should drink rehydration solutions. Rehydration solutions help replace the fluid you lose while you are sick. You can buy packets of rehydration salts (to be mixed with safe water) at camping/outdoor stores or drug stores.

When should I contact my doctor?

If your child has a fever higher than 102°F, is dehydrated, has blood in the stool or vomits several times, he or she should see a doctor right away.

If treating your traveler's diarrhea isn't helping you to feel better, talk to your doctor.

How can I avoid traveler's diarrhea?

When you will be traveling to an area where the water may not be clean, see your doctor 4 to 6 weeks before your trip. Your doctor may want to give you some medicines, such as antibiotics or shots, to protect you from illness while you are away. During your trip, be careful about the following things:

  • Do not drink tap water and do not use it to brush your teeth.
  • Do not drink bottled water if the seal on the bottle has been broken.
  • Do not use ice unless you're sure it's made from purified water.
  • Do not drink milk or eat dairy products that have not been pasteurized (heated to a temperature that kills all germs).
  • Do not eat raw fruits or vegetables unless they can be peeled and you are the one who peels them.
  • Do not eat cut-up fruit salad.
  • Do not eat lettuce or other leafy raw vegetables (such as spinach).
  • Do not eat raw or rare (slightly cooked) meat or fish.
  • Do not eat food from people who sell it on the street.

Boiling water will kill the germs that cause diarrhea, making the water safe to drink. Boil water vigorously for 1 minute and allow it to cool to room temperature (do not add ice). When traveling in high altitudes (6,562 feet or higher), boil water for 3 minutes.

What is safe to eat or drink?

When you are in a place where you could get traveler's diarrhea, it is probably safe to eat or drink the following:

  • Soft drinks that are carbonated (such as cola).
  • Hot drinks, such as tea or coffee.
  • Carbonated or noncarbonated bottled water, as long as you are the one who breaks the seal on the bottle.
  • Raw fruits or vegetables that can be peeled, as long as you are the one who peels them.
  • Food that is served hot.
  • Meat that is well cooked.

Questions to Ask Your Doctor

  • Is there medicine I can take to prevent traveler’s diarrhea?
  • Is traveler’s diarrhea common in the country I’m traveling to?
  • If I get traveler’s diarrhea, who should I contact and when?
  • Are there vaccines I should get before my trip?
  • How long before my trip should I get vaccinated?

More about dehydration treatment: http://www.zdrav.kz/node/9904

 

Sourcehttp://familydoctor.org/familydoctor/en/diseases-conditions/travelers-diarrhea.printerview.all.html

Содержание

Каковы причины возникновения запора?

Симптомы запора

Может ли это быть просто стадией развития?

Как я могу приучить ребенка к регулярному опорожнению кишечника?

Дневник посещения туалета

 

Каковы причины возникновения запора?

Запор может возникнуть, если ваш ребенок ест пищу с низким содержанием клетчатки, пьет недостаточное количество жидкости или ведет малоподвижный образ жизни. У многих детей причина возникновения запора остается не известной. Из-за болезненной дефекации ребенок может начать сознательно сдерживать этот процесс. Сдерживание акта дефекации может привести к запорам. Ваш ребенок может бояться оставаться в одиночестве в ванной комнате. Некоторые дети просто не хотят прерывать игру для похода в туалет.

Заболевание, приводящее к ухудшению приема пищи, снижению физической активности или возникновению лихорадки может привести к появлению запора. Эта проблема может сохраниться даже после выздоровления.

Симптомы запора

  • Чрезмерное натуживание во время акта дефекации
  • Боль и вздутие живота
  • Капризность
  • Усталость
  • Потеря аппетита
  • Нежелание пользоваться туалетом

Может ли это быть просто стадией развития?

Вполне возможно, что ваш ребенок переживает определенную стадию развития. Может быть, он еще не овладел навыком посещения туалета. Но, если через 3 месяца самостоятельного использования туалета для осуществления акта мочеиспускания у вашего ребенка наблюдаются непроизвольная дефекация, его следует научить пользоваться туалетом для дефекации. Врач может дать вам совет как это сделать.

Как я могу приучить ребенка к регулярному опорожнению кишечника?

Заведите дневник посещения туалета

Заведите дневник, в котором вы будете указывать время, место и тип дефекации вашего ребенка. Это поможет вам и лечащему врачу увидеть закономерности в посещении ребенком ванной комнаты. Прежде чем перейти к пункту 2 старайтесь вести дневник посещения туалета, по крайней мере, в течение 1 недели. Если ваш ребенок ходит в детский сад, попросите учителя понаблюдать за привычками вашего ребенка. В конце этого исследования вы можете распечатать этот дневник и использовать его в дальнейшем.

Научите ребенка сидеть на унитазе

Поиграйте с ребенком в ванной, чтобы показать ему, что это не плохое место. Позвольте ребенку сидеть на унитазе в брюках или колготках в течение нескольких минут в день. Может быть полезным подставить под ноги ребенка маленький стул. Позвольте ребенку брать с собой любимые книги, кукол и маленькие игрушки.

Читайте, играйте и разговаривайте с ребенком, когда вы находитесь в ванной вместе. Не ожидайте от ребенка, что он тут же сходит в туалет. Помните, что всего лишь привыкает сидеть на унитазе. Начните постепенно увеличивать время нахождения на унитазе с 30 секунд до 5 минут. Кухонный таймер может быть сигналом к ​​концу "забав в ванной". Переход к 3 шагу возможен только тогда, когда ваш ребенок сидит на унитазе 3-5 раз в день в течение 5 минут.

Убедитесь, что испражнения вашего ребенка мягкие и оформленные

Обычно это бывает, если вы даете ребенку меньше молочной пищи и увеличиваете в его рационе количество продуктов с высоким содержанием клетчатки. Если ваш врач это одобряет, вы в течение краткого промежутка времени можете давать ребенку клетчатку в виде добавок. Проконсультируйтесь с врачом о необходимых изменениях в диете.

Поначалу у ребенка может наблюдаться непроизвольное отхождение стула. Помните, что не следует кричать и наказывать ребенка за это. Злость на ребенка за непроизвольную дефекацию может только усложнить обучение пользования туалетом. Постарайтесь оставаться спокойным и расслабленным, если у вашего ребенка возникла непроизвольная дефекация, тогда он не будет чувствовать себя плохо.

Установите время посещения туалета

После того, как ваш ребенок восстановит работу кишечника и научится пользоваться унитазом, старайтесь следить за тем, чтобы он каждый день посещал туалет в обычное время. Ребенок должен посещать туалет примерно через 10 - 20 минут после каждого приема пищи и в привычное для него время дефекации. Вам следует внести это время в дневник посещения туалета. Ребенок должен сидеть на унитазе, по крайней мере, 3-5 раз в день в течение 5 минут.

Награждение за опорожнение кишечника в туалете

В первое время, когда у ребенка станет получаться опорожнять кишечник в туалете, наградите его. Пусть хорошие награды станут стимулом. Сначала награждайте ребенка после каждого опорожнения кишечника в туалете. Позже наградите его за каждые несколько дефекаций. Довольно скоро ваш ребенок обучится. Тогда вы сможете перестать награждать его.

После этого научите ребенка определять, что пришло время посетить туалет. Научите ребенка говорить вам об этом, а не ждать пока вы сами спросите. Перед посещением туалета маленькие дети должны сказать родителям, нуждаются ли они в помощи.

Как лечится непроизвольная дефекация, сочетающаяся с запором?

Если у ребенка нет дефекации в течение 3 или 4 дней подряд, вы должны обратиться к врачу. Он, вероятно, захочет помочь эвакуировать стул, скопившийся в нижнем отделе кишечника. Врач может сделать это в больнице, предварительно сделав ребенку клизму или поставив свечку. Также врач может назначить ребенку высокие дозы слабительных препаратов.

После опорожнения кишечника важно убедиться, что ребенок может легко ходить в туалет. Легкое опорожнение кишечника помогает предотвратить повторное возникновение запора. Лечение может подразумевать изменение диеты ребенка, увеличение количества выпиваемой жидкости, употребление в пищу продуктов богатых клетчаткой, посещение ребенком туалета несколько раз в день и дачу слабительных препаратов для смягчения стула.

Дневник посещения туалета

Дата Время ВРЕМЯ ВРЕМЯ ВРЕМЯ ВРЕМЯ
Пон/22 9:00
ИП, МП
12:00
УСУ, МТ

14:00
ИТр, Мтр

   
           
           
           
           

Указания: Когда у ребенка дефекация или мочеиспускание:

Занесите день недели и дату в первый столбец.

Отметьте время "Время".

Продолжайте так каждый день.

Условные обозначения:

ИТу = Испражнение в туалете
ИТр = Испражнение в трусики
Ип = Испражнение в постели
УСУ = Учились сидеть на унитазе
МТу = Мочеиспускание в туалете
МТр = Мочеиспускание в трусики
МП = Мочеиспускание в постели

Содержание

Общая информация

Причины

Симптомы

Диагностика

Лечение

Прогноз заболевания

Возможные осложнения

Когда обращаться за врачебной помощью

Профилактика

 

Общая информация

Острый панкреатит – это острое воспалительное заболевание поджелудочной железы.

Данное изображение- это компьютерная томография верхней части брюшной полости, на которой четко диагностируется воспаление и отечность тканей поджелудочной железы, вызванной острой инфекцией (панкреатит).

 

Причины

Поджелудочная железа располагается позади желудка и вырабатывает пищеварительные (энзимы) и гормональные ферменты, такие как инсулин и глюкагон. Активные энзимы (пищеварительные ферменты) поступают в просвет тонкой кишки и являются важным звеном в процессе переваривания пищи.

Если ферменты активизируются в поджелудочной железе, то происходит самопереваривание тканей поджелудочной железы, что приводит к отеку, кровоизлиянию, повреждению поджелудочной железы и ее кровеносных сосудов.

Острый панкреатит чаще возникает у мужчин, чем у женщин. Отдельные заболевания, оперативные вмешательства, пагубные привычки и неправильное питание увеличивают риск развития данного заболевания.

Заболевание чаще всего вызвано алкоголизмом и злоупотреблением алкоголем (в США -70% случаев). Также на развитие заболевания оказывает влияние генетический фактор. В других случаях причина остается неизвестной.

Другие заболевания, вызывающие панкреатит:

Дополнительные причины:

  • Осложнения муковисцидоза
  • Гемолитико- уремический синдром
  • Гиперпаратиреоз
  • Болезнь Кавасаки
  • Синдром Рея
  • Употребление определенных лекарственных препаратов (особенно, эстрогены, кортикостероиды, мочегонные препараты, такие как тиазид и имуран)
  • Вирусные инфекции, включая паротит (свинку), вирусы Коксаки, микоплазменные пневмонии и кампилобактерии.

 

Симптомы

Главный и основной симптом панкреатита – острая боль в левом подреберье или в середине живота.

Боль:

  • Усиливается через несколько минут после употребления жирной пищи или напитков
  • Постоянная и продолжается в течение нескольких дней
  • Усиливается в положении, лежа на спине
  • Может иррадиировать (распространяться) в спину или в область ниже левой лопатки

У людей с острым панкреатитом наблюдается лихорадка, тошнота, рвота и повышенное потоотделение.

Дополнительные симптомы, проявляющиеся при этом заболевании:

  • Стул землистого цвета
  • Повышенное газообразование
  • Отрыжка
  • Расстройство пищеварения
  • Умеренное пожелтение кожных покровов и склер (желтуха)
  • Кожная сыпь или язвочки
  • Вздутие живота

 

Диагностика

При физикальном осмотре врач может обнаружить:

  • Чувство болезненности в брюшной полости или припухлость
  • Лихорадку
  • Снижение давления
  • Учащенное сердцебиение
  • Учащенное дыхание

Лабораторные анализы показывают количество выделяемых ферментов поджелудочной железы:

  • Повышение уровня амилазы крови
  • Повышение уровня липазы сыворотки крови
  • Повышения уровня амилазы в моче

Дополнительные лабораторные анализы помогают диагностировать осложнения панкреатита:

  • Общий анализ крови (ОАК)
  • Полная ферментативная панель крови

Другие методы обследования, показывающие воспаление поджелудочной железы:

  • Компьютерная томография брюшной полости
  • МРТ брюшной полости
  • Ультразвуковое исследование брюшной полости

 

Лечение

Зачастую для проведения лечения требуется госпитализация:

  • Лекарственные препараты, купирующие болевой приступ
  • Внутривенные вливание растворов
  • Ограничение употребления пищи для уменьшения нагрузки на поджелудочную железу

Иногда через нос или рот устанавливается назогастральный зонд (трубка), через который удаляется желудочное содержимое. Данный метод применяется в случае, если рвота или сильная боль ничем не купируется, или возможно развитие пареза кишечника (паралич кишечника). Зонд устанавливается на протяжении от 1 - 2 дней до 1 - 2 недель.

Лечение заболевания предотвращает возникновение повторных болевых приступов.

В некоторых случаях необходимо:

  • Откачать жидкость вокруг поджелудочной железы или внутри нее
  • Удалить желчные камни
  • Освободить проток поджелудочной железы

В особо тяжелых случаях, требуется оперативное вмешательство, для удаления некротизированного или пораженного участка ткани поджелудочной железы.

После улучшения состояния противопоказаны употребление алкогольных напитков, жирной пищи и курение.

 

Прогноз заболевания

Симптомы заболевания купируются в течение недели. Однако, возможен переход заболевания в более тяжелую форму, опасную для жизни.

Уровень смертности возрастает при:

  • Геморрагическом панкреатите
  • Нарушении работы печени, сердца или почек
  • Некротизирующем панкреатите

Вероятность рецидива панкреатита зависит от причин возникновения заболевания и эффективности лечения.

 

Возможные осложнения

  • Острая почечная недостаточность
  • Острый респираторный дистресс-синдром (ОРДС)
  • Накопление жидкости в брюшной полости (асцит)
  • Абсцессы и кисты в поджелудочной железе
  • Сердечная недостаточность
  • Снижение артериального давления

Помните, что повторные эпизоды острого панкреатита могут привести к хроническому панкреатиту.

 

Когда обращаться за врачебной помощью

Сообщите своему врачу, если:

  • Вас беспокоят сильные, постоянные боли в животе
  • У Вас проявляются другие симптомы острого панкреатита

 

Профилактика

Вы можете уменьшить риск развития новых или повторных эпизодов панкреатита, придерживаясь правил, предотвращающих заболевание:

  • Не применяйте аспирин для лечения лихорадки у детей, особенно, если у них возможна вирусная болезнь, чтобы предотвратить синдром Рея.
  • Не злоупотребляйте алкоголем.
  • Проводите вакцинацию детей от паротита (свинки) и других детских болезней (см.: Иммунизация - общий обзор).

Содержание

Общая информация

Причины

Симптомы

Диагностика

Лечение

Прогноз

Возможные осложнения

Когда необходимо обратиться к врачу

Профилактика

 

Общая информация

Пищевод, желудок, тонкий и толстый кишечник вместе с печенью, желчным пузырем и поджелудочной железой преобразовывают питательные компоненты пищи в энергию и расщепляют непитательные компоненты в отходы, которые выводятся из организма. Непроходимость кишечника – это частичное или полное прекращение продвижения пищи по кишечнику

 

Причины

Непроходимость кишечника может возникнуть из-за:

  • Механических причин, когда имеется препятствие в том или ином отделе кишечника
  • Динамических причин - состояние, при котором кишечник не работает правильно, но при этом отсутствуют какие-либо механические причины.

Динамическая кишечная непроходимость, которая также называется псевдообструкцией, является одним из основных видов кишечной непроходимости у детей. Причинами развития данного состояния могут быть:

  • Бактерии или вирусы, вызывающие кишечные инфекции (гастроэнтерит)
  • Химический, электролитный, или минеральный дисбаланс (например, снижение уровня калия)
  • Осложнения после оперативного вмешательства на органах брюшной полости
  • Нарушение кровоснабжения кишечника (брыжеечная ишемия)
  • Инфекционные заболевания органов брюшной полости, например, аппендицит
  • Заболевания почек или легких
  • Прием некоторых лекарственных препаратов, особенно наркотических

Причины механической кишечной непроходимости:

  • Спайки или рубцы, формирующиеся после оперативных вмешательств
  • Инородные тела (различные проглоченные предметы, которые блокируют кишечник)
  • Желчные камни (редко)
  • Грыжи
  • Твердый стул
  • Инвагинация (внедрение одной части кишки в другую)
  • Опухоли, блокирующие кишечник
  • Заворот кишок (скрученные петли кишечника)

 

Симптомы

  • Вздутие живота
  • Чувство переполнения, избыточное газообразование
  • Боль в животе и колики
  • Неприятный запах изо рта
  • Запор
  • Диарея
  • Неспособность выпускать газы
  • Рвота

 

Диагностика

При обследовании области живота врач может обнаружить вздутие, болезненность или грыжи.

Обследования, позволяющие выявить кишечную непроходимость:

  • Компьютерная томография органов брюшной полости (КТ)
  • Обзорная рентгенография органов брюшной полости
  • Клизма с бариевой взвесью
  • Серия рентгенологических снимков для исследования пищевода, желудка и тонкого кишечника
     

Лечение

Лечение включает введение специальной трубки (зонда) через нос в желудок или кишечник для облегчения симптомов вздутия живота и удаления рвотных масс. Помощь при завороте  толстой кишки можно оказать путем введения трубки в прямую кишку.

В случаях, когда введение зонда не облегчило симптомы, или появились признаки отмирания тканей, может потребоваться оперативное вмешательство для устранения препятствия, вызвавшего непроходимость кишечника.

 

Прогноз

Прогноз зависит от причины возникновения непроходимости кишечника. В большинстве случаев эти причины легко поддаются лечению.

 

Возможные осложнения

Осложнения могут привести к:

  • Электролитному (химическому и минеральному) дисбалансу
  • Обезвоживанию
  • Появлению отверстия в кишечнике (перфорация)
  • Инфицированию
  • Желтухе (пожелтение кожи и склер)

Если препятствие блокирует кровоснабжение кишечника, это может привести к инфицированию и отмиранию тканей (гангрена). Риск возникновения отмирания тканей связан с причиной, вызвавшей непроходимость, и продолжительностью обструкции. При грыжах, завороте кишок и инвагинациях риск развития гангрены высокий.

Кишечная непроходимость у новорожденных, разрушающая стену кишечника (некротический энтероколит), представляет угрозу для жизни и может привести к инфицированию крови и легких.

 

Когда необходимо обратиться к врачу

Обратитесь к врачу в следующих случаях:

  • Вы не можете опорожнить кишечник и вывести газы
  • У вас метеоризм, который не проходит в течение длительного периода времени
  • Сохраняется рвота

 

Профилактика

Профилактика зависит от причин, вызвавших заболевание. Лечение таких заболеваний, как опухоли и грыжи, может снизить риск возникновения непроходимости.

Некоторые причины обструкции не могут быть предотвращены.

 

Источник: База данных Национальных институтов здоровья США http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/ency/article/000260.htm

Содержание

Общая информация

Обсуждения

Причины

Уход на дому

Когда необходимо обратиться к врачу

Профилактика

Синонимы

 

Общая информация

Боль в животе – это боль, которую вы ощущаете где-то между грудью и областью паха. Эта часть тела называется областью живота.

Органы живота: пищевод, желудок, толстый и тонкий кишечник, печень, желчный пузырь и поджелудочная железа преобразовывают питательные компоненты пищи в энергию и расщепляют непитательные компоненты пищи в отходы, которые затем выводятся из организма.

 

Обсуждения

Практически каждый из нас хоть раз в жизни испытывал боль в животе. В большинстве случаев она не вызвана серьезными медицинскими проблемами.

Интенсивность боли не всегда отражает серьезность состояния, в результате которого возникла боль. Например, вы можете ощущать сильную боль или спазмы в животе при чрезмерном газообразовании или при вирусном гастроэнтерите.

Иногда угрожающие жизни состояния, такие как рак толстой кишки или начальная стадия аппендицита, могут вызывать только легкую боль или протекать безболезненно.

Другие способы описания боли в животе:

Боль может быть разлитой, это означает, что вы ощущаете ее в большей половине области живота. Такое состояние более характерно для вирусных заболеваний желудка, расстройства желудка или чрезмерного газообразования. Если боль прогрессирует и становится интенсивной, она может быть вызвана непроходимостью кишечника.

Локализованная боль ощущается только в одной ограниченной области живота. Этот тип боли, скорее всего, бывает связан с проблемой определенного органа, например, аппендицита, желчного пузыря, или желудка.

Схваткообразная боль, как правило, не страшна и, скорее всего, бывает связана с избыточным газообразованием и вздутием живота. Это часто сопровождается диареей. К более тревожным симптомам относится боль, которая возникает часто, длится более 24 часов или протекает с лихорадкой.

Коликообразными называются боли, которые протекают волнообразно. Они обычно начинаются и заканчиваются внезапно и часто обусловлены серьезными причинами. Камни в почках и желчном пузыре являются распространенными причинами этого типа боли в животе.

 

Причины

Множество различных заболеваний могут вызвать боль в животе. Всегда необходимо знать, когда вам нужно обратиться за неотложной медицинской помощью. Иногда при длительном сохранении симптомов вам обязательно необходимо вызвать врача.

К наименее серьезным причинам боли в животе относятся:

Другие более грозные причины:

Иногда, боль в животе может быть связана с проблемами в других областях вашего организма, например, с областью груди или тазовой областью. Например, боль в животе может возникнуть при следующих состояниях:

 

Уход на дому

При легких болях в животе могут быть полезными следующие советы:

Пейте больше воды или другой жидкости.

Избегайте приема твердой пищи в течение первых нескольких часов.

Если у вас была рвота, подождите в течение 6 часов, а затем съешьте небольшое количество таких продуктов, как рис, яблочное пюре или сухие печенья. Избегайте молочных продуктов.

Если боль локализуется в верхней части живота и возникает после приема пищи, могут помочь антациды, особенно, если вы ощущаете изжогу или расстройство желудка. Избегайте цитрусовых, продуктов с высоким содержанием жиров, жареной или жирной пищи, томатов, кофеина, алкоголя и газированных напитков.

Избегайте приема аспирина, ибупрофена или других противовоспалительных препаратов и наркотических обезболивающих без назначения вашего лечащего врача. Если вы уверены, что боль в животе не связана с каким-либо заболеванием печени, вы можете попробовать принять обезболивающее средство на основе ацетаминофена.

 

Когда необходимо обратиться к врачу

Немедленно обратиться за неотложной медицинской помощью в следующих случаях:

  • В настоящее время вы проходите курс терапии от рака
  • Не можете испражняться, особенно, если у вас также имеется рвота
  • У вас рвота с кровью или кровь в стуле (особенно, темно-бордового или черного цвета)
  • Боль в груди, шее или в плече
  • Внезапно возникшая резкая боль в животе
  • Боль в области лопаток или между ними наряду с тошнотой
  • Живот напряженный и болезненный
  • Вы беременны или можете быть беременны
  • У вас недавно была травма живота
  • Имеется затрудненное дыхание

Обратитесь к врачу в следующих ситуациях:

  • Дискомфорт в области живота, который длится 1 неделю или дольше
  • Боль в животе не проходит в течение 24 - 48 часов, усиливается или сочетается с тошнотой и рвотой
  • Вздутие живота, сохраняющееся более 2 дней
  • Ощущение жжения при мочеиспускании или частое мочеиспускание
  • Диарея в течение более 5 дней
  • Боль в животе, сочетающаяся с лихорадкой (более 37,7°С для взрослых или 38°С для детей)
  • Потеря аппетита
  • Длительное кровотечение из влагалища
  • Необъяснимая потеря веса

Чего ожидать от визита к врачу

Врач будет проводить осмотр и задавать вопросы о ваших симптомах и истории заболевания. Специфические симптомы, расположение боли и уточнение времени ее возникновения могут помочь врачу установить причину возникновения болей в животе.

Вам могут быть заданы следующие вопросы:

  • В каком месте вы ощущаете боль?
  • Является ли боль разлитой или она сосредоточена определенном месте?
  • Распространяется ли боль в спину, пах или вниз к ногам?
  • Боль сильная, острая или схваткообразная?
  • Боль сохраняется постоянно или исчезает на время и появляется вновь?
  • Просыпаетесь ли вы по ночам из-за боли?
  • Были ли у вас раньше подобные боли? Если да, то как долго они длились?
  • Когда возникает боль? Например, после еды или во время менструации?
  • Что способствует ухудшению боли? Например, питание, стресс или нахождение в положении лежа?
  • Что способствует облегчению боли? Например, употребление молока, опорожнение кишечника или прием антацидов?
  • Какие лекарства вы принимаете?
  • Были ли у вас недавно травмы?
  • Вы беременны?
  • Какие еще симптомы вас беспокоят?

Для диагностики заболевания могут быть проведены следующие обследования:

  • Клизма с применением бария
  • Анализы крови, мочи и кала
  • Компьютерная томография (КТ)
  • Колоноскопия или ректороманоскопия
  • Электрокардиография (ЭКГ)
  • УЗИ органов брюшной полости
  • Серия рентгенологических снимков пищевода и кишечника
  • Обзорная рентгенография органов брюшной полости

 

Профилактика

Следование нижеперечисленным советам может помочь предотвратить возникновение болей в животе:

  • Избегайте приема жирной или жареной пищи.
  • Каждый день пейте много воды.
  • Ешьте небольшими порциями, но часто.
  • Регулярно занимайтесь физическими упражнениями.
  • Ограничьте употребление продуктов, стимулирующих избыточное газообразование.
  • Убедитесь, что ваши блюда сбалансированы и содержат клетчатку. Ешьте много фруктов и овощей.

 

Cинонимы

Боль в животе; Кишечные колики; Боль в желудке.